نویسنده: هادی‌تک - شنبه بیست و دوم شهریور ۱۴۰۴ پیری را گاه می‌ستایند شاید چون همه اسیری در چنگال بیرحم او هستند. شاید تجربه و نگاه ژرف را از مزایای آن میدانند. هرگاه یک بیماری، زمان پیری مستولی شود، آن را به قضا، قدرت ماورایی، روزگار، زمان و... نسبت میدهند و کمتر کسی زبان به دشنام پیری میگشاید. به نظر هیچ ارزشی در فرسایش و از کار افتادن جوارح وجود ندارد. قلم صُنع میتوانست طرح بهتری بیافریند و لزومی در طی این مسیر پر از درد وجود نداشته باشد. از طرفی عدالت هم رنگ باخته چرا که هرکس چرک کف دست

نویسنده: هادی‌تک - دوشنبه بیست و یکم مهر ۱۴۰۴ پاکی هست، صداقت هست، زیبایی هست. از هر سنگری هم که عقب‌نشینی میکنم باز یک قدرت مخفی مثل یک محافظ قوی عمل میکند. سنگرهایی که عدّه‌ای شیّاد در طول قرنها با شناخت دقیق و سوءاستفاده از ویژگیهای بشر، آدمها را درگیر خود کرده‌اند و این مافیای اعتقادی هنوز هم قربانی می‌گیرد. اینها ویژگیهای بشر را خوب نشانه گرفته‌اند. اینها میدانند اگر آن هندل غیرت، تعصّب و افراط را روشن کنند، تا نسل‌ها نان خود و نواده‌هایشان را تضمین کرده‌اند. از این رو مخالفت با آنان جزای

بعد از آنکه روزی آخرین نفس‌هایم را شمردم، بسیار دوست دارم بدانم زندگی فعلی جز یک خواب ملال‌آور طولانی که اتفاقا بسیار هم سریع گذشت نبود. تمام عمر به امید رسیدن به اهدافی گذشت که قطعا نمیشد به همه آنها رسید. که اگر آن امیدها و میل به جاودانگی نبود، به ندرت نسل بشر ادامه پیدا میکرد چرا که دیگر کارگری نمیماند که مطامع اربابان و صاحبان قدرت را به جای آورد و فریفته امیدهایی باشد که به نسیه به ایشان فروخته میشود و آن اربابان برای ادامه حیات خود بایستی دست به کار میشدند و از بزرگترین لذتشان که قدرت است